Dagverslag donderdag 13 augustus. Reisdag 10.
Yoo, hier komt de flow,
Na het aangrijpende verhaal van vorige dag, is het doel van dit verslag weer een lach.
De vroege vogels werden helaas door de zon niet begroet, maar de rijstepap was wederom goed.
Marieke was vandaag jarig, 55 jaar! Ook raakte Rene met zijn gitaar de juiste snaar.
De ochtend zag eruit als altijd, dus was het weer tijd voor GMG na het ontbijt.
Gesprekken over connectie kwamen mooi op gang. Bij Lotte op de WC duurde het wel erg lang.
Ze duwde de deur te hard dicht en moest toen trekken met heel haar gewicht.
Voor de bouw waren de jongens nog stijlvol aan het voetballen, maar Corne verloor wat aura omdat hij was gevallen.
Hij raakte uit evenwicht en viel op zijn gat. Met zijn bidon in zijn hand: hele shirt nat.
De bouwtaken werden verdeeld, en de ¨67¨ werd door Rene uitgebeeld.
Voor de koffiepauze was er veel gebeun. Daarna was het cement op, een flinke dreun.
Door gebrek aan werk was het vooral veel schaften (lees: werkweigeren) en door het gebrek aan vitamines heeft een groot deel van de groep last van aften.
Na 3 dagen eindelijk weer vlees eten tijdens de lunch is andere koek. Toch verlangen we echt naar een frietje van de Molenhoek.
Na de lunch was er nog weinig te bouwen, en dus gingen een aantal deelnemers wassen met lokale vrouwen.
Deze waren echter toch thuis druk bezig, net zoals de mensen van de life skills, want die waren ook weer afwezig.
Het gesprek ging over verslaving dit keer, en de vragen gingen heen en weer.
De jongeren waren erg geïnteresseerd in Nederland, waardoor we alweer veel te snel aan het einde waren beland.
Ook zijn onze slaapzalen schoongemaakt. Deze waren namelijk bedolven onder een laag zand geraakt.
Na Corné zijn taken ging hij zichzelf lekker wassen, maar hij liet zich daar verrassen.
Hij vond tot zijn verbazing een verse drol, wij vermoeden uit een menselijk hol (hoofdverdachte onbekend).
Na het middagprogramma kregen we de kans om wat extra eten en drinken (lees: koekjes en frisdrank) te kopen. We gingen naar de lokale shop toe lopen.
De winkel was erg klein, en leek in de verre verte totaal niet op onze geliefde Albert Heijn.
De economie van Chaska werd door ons allen goed gestimuleerd. Wel was de cassière, net als haar rekenmachine, een beetje geshockeerd.
Het diner was weer hetzelfde als om half één, uiteraard hielpen de kipkruiden van Mirjam M ons erdoorheen.
Na het eten vertelde Zeger uit het bezinningsboekje het verhaal van de hand, als ezelsbruggetje tijdens het bidden. De duim voor goed of fout, wijs voor dankbaarheid, ring voor sorry, pink voor hulp en dan als laatste, die vinger in het midden.
Deze staat als langste vinger voor het gebed voor de ander. Heel anders dan normaal, waar de middelvinger opgestoken wordt naar een tegenstander.
Voor ons betekent, zoals het verhaal stelt, een opgestoken middelvinger nu ‘ik neem je mee in gebed’ in plaats van ‘je wordt op mijn zwarte lijst gezet’.
Als avondprogramma had Jaap Expeditie Malawi Masters georganiseerd: een spel in teams van zes of vijf. De spanningen en het fanatisme liepen hoog op, Annelein ging haar broer nog net niet te lijf.
Het begon allemaal met het parcours van Mirjam (W), waar niet iedereen even makkelijk en eerlijk doorheen kwam.
Tijdens het spel kregen we chips en cola als drank, net zoals jullie thuis op de bank.
Het eindigde met een alles bepalende puzzelopdracht, en uiteindelijk greep groep 2 de macht (gefeliciteerd Roel, Timme, Celine, Sarah, Zeger en Lennart).
Op de vrouwenkamer eindigt de dag met wat ruis, een kapotte deur en keutels van een muis.
Ook introduceren wij voor jullie een nieuwe rubriek. Jullie zijn immers het allerbeste publiek.
Suzanne is gekroond tot schafter van de dag, maar dat maakt verder niet uit want ze bezorgde iedereen een lach.
Een hashtagvrij bericht, in de vorm van een gedicht.
Bedankt voor het lezen van ons verslag, dag dag!
Niek en Thijs
